Terug naar overzicht

Het verhaal van Bibian Mentel

Bibi­an Men­tel Spee wordt op 27 sep­tem­ber 1972 gebo­ren in Utrecht. Ze groeit op in Loos­d­recht. De ouders van Bibi­an, Theo Men­tel en Mau­de Meij­l­ink, zijn alle­bei gebo­ren in een jap­pen­kamp in voor­ma­lig Neder­lands-Indië. Het kamp­le­ven is voor alle kin­de­ren van gro­te invloed op de vor­ming van hun karak­ter. Al heb­ben zij vaak geen dui­de­lij­ke her­in­ne­rin­gen aan spe­ci­fie­ke gebeur­te­nis­sen, de alge­me­ne sfeer van angst en gevaar blijft wel altijd bij hen. De her­in­ne­rin­gen die wel bewaard zijn geble­ven, heb­ben daar ook mee te maken.

Eén her­in­ne­ring uit het jap­pen­kamp maak­te een gro­te indruk op de moe­der van Bibi­an. Wan­neer zij als kind huil­de, lawaai maak­te of ver­ve­lend deed, kreeg haar moe­der meest­al klap­pen. Hier­door leer­de Mau­de op zeer jon­ge leef­tijd dat het beter was om in stil­te haar ver­driet te ver­wer­ken en naar de wereld toe altijd een vro­lijk, lachend gezicht op te zet­ten. Daar help je een ander het meest mee. Met deze gedach­te heeft Mau­de Bibi­an opge­voed. Lief zijn, zodat je geen pro­ble­men ver­oor­zaakt. Bibians vader was uiter­ma­te com­pe­ti­tief, een ech­te strij­der. Haar moe­der leer­de haar dat je pas­sie vol­gen en het bes­te uit jezelf halen belang­rij­ker was dan win­nen. Maar haar vader vond dat de num­mer twee de eer­ste ver­lie­zer was. Van hem moest er voor­al gewon­nen worden.

Zie daar Bibi­an. Heel veel moe­der en een venij­nig beet­je vader. Hij ver­trok naar het bui­ten­land toen Bibi­an 17 was en kwam nooit meer terug. Bibi­an en haar moe­der waren opeens totaal samen. In alle opzich­ten. Bibi­an en haar moe­der. Haar moe­der en Bibi­an. Mau­de sti­mu­leer­de Bibi­an altijd om de wereld tege­moet te tre­den met een lach, haar pas­sie te vol­gen, te genie­ten van wie en wat ze tegen kwam, en voor­al altijd op zoek te blij­ven naar het bes­te in zich­zelf. Dat heeft ze altijd gedaan. En ja, ze wil­de ook heel graag winnen.

Natuur­lijk ver­schil­den Bibi­an en haar moe­der soms ook van mening. Ze waren het niet in alles eens. Maar wan­neer Bibi­an goe­de argu­men­ten wist aan te dra­gen voor een ande­re keu­ze, dan steun­de Mau­de haar daar­in altijd. Onvoor­waar­de­lijk. Bij­voor­beeld toen Bibi­an besloot te stop­pen met haar stu­die rech­ten en koos voor een onze­ker bestaan op een snow­board in de ber­gen. Volg je passie…

In het jaar 2001 moet Bibians been wor­den geam­pu­teerd als gevolg van een zeer zeld­za­me, agres­sie­ve vorm van bot­kan­ker. Met­een kijkt Bibi­an alweer voor­uit. Nog voor de ampu­ta­tie bespreekt zij met een pro­the­se­bou­wer wat erna nog alle­maal wel kan. En daar­mee bedoel­de zij niet alleen maar lopen … Bibi­an komt tot de con­clu­sie dat het moge­lijk moet zijn om met een tas vol ver­schil­len­de benen haar oude leven gewoon weer op te pak­ken. Nog voor­dat ze weer goed en wel kan lopen, wint ze negen maan­den na haar ampu­ta­tie het Neder­lands Kam­pi­oen­schap… bij de vali­de sporters!

Naast haar reva­li­da­tie en haar top­sport­trai­nin­gen (die twee woor­den pas­sen dus in één zin) begint Bibi­an aan de stu­die Com­mer­ci­ë­le Eco­no­mie, die ze in drie jaar afrondt. Een jaar later behaalt ze haar Inter­na­ti­o­nal Mas­ter of Sportmanagement.

Ze is een zeer ambi­ti­eu­ze vrouw. Een vrouw met een doel. Het doel om zoveel moge­lijk voor ande­ren te bete­ke­nen. Tij­dens haar stu­die zet ze zich in om snow­boar­den op de para­lym­pisch kalen­der te krij­gen. Dat blijkt niet een­vou­dig. Maar daar is Bibi­an nog nooit voor terug geschrok­ken. In 2014, na een lob­by van 8 jaar, behoort snow­boar­den tot de para­lym­pi­sche num­mers. Het lukt haar zelf in Sotsji de eer­ste gou­den snow­board- medail­le te winnen.

Bibi­an won 128 gou­den medail­les, werd zeven keer Neder­lands Kam­pi­oen, zeven keer wereld­kam­pi­oen en drie keer para­lym­pisch kam­pi­oen. Ze was rid­der in de orde van Oran­je Nas­sau, werd in 2014 en 2018 geko­zen tot sport­vrouw van het jaar, kreeg twee keer de Cha­peau en won tevens de titels Held van het Jaar, Stoers­te vrouw van Neder­land, Meest Posi­tie­ve Neder­lan­der en kreeg pos­tuum de Fan­ny Blan­kers Koen prijs.

Ze was in alles op haar best. Want dat had ze geleerd. Als doch­ter, pati­ënt en kam­pi­oen. Als vrien­din en voor­beeld voor velen. En boven­al als de vrouw van Edwin en stra­lend trot­se moe­der van zoon Juli­an en stief­doch­ters Lai­la en Anna­bel­la. In alles Bibi­an. Dat was Bibian.

“Een gewoon meis­je groei­de uit tot nati­o­na­le held door het leven en de wereld altijd toe te lachen.”

Ze is de oprich­ter van de Men­te­li­ty Foun­da­ti­on, een stich­ting die zich inzet voor gelij­ke kan­sen voor men­sen met een licha­me­lij­ke uit­da­ging, schrijf­ster van drie boe­ken en moti­va­ti­o­nal spea­ker. Een gewoon meis­je groei­de uit tot “nati­o­na­le held”, door het leven en de wereld altijd toe te lachen, door altijd te stra­len en voor te gaan in de kunst van het genieten.

In 2021 over­leed Bibi­an Men­tel op 48-jari­ge leef­tijd aan de gevol­gen van kanker.